Ey ezeli ebedi hayat sahibi Hayy! Ey her şeyi ayakta tutan, kendisi bizâtihî kaim olan, hiçbir şeye dayanmayan Kayyûm! Ey semâları ve yeri misilsiz, maddesiz, yoktan en güzel surette var eden Bedi'! Ey sonsuz celâl ve yüceliğinde pür kerem, nihayetsiz kerem ve ikramında hadsiz celâl sahibi olan Zül Celâli ve'l-ikrâm olan Allahım, Senden, marifetinin nuruyla kalbimi ebediyen canlı ve diri tutmanı niyaz ediyorum. Ya Allah, ya Allah, ya Allah! yâ Rahman, yâ Rahîm yâ Erhamerrahimîn (Merhamet edenlerin en merhametlisi). Rahmetinin hürmetine duamı kabul eyle. Hamd olsun Alemlerin Rabbi Allah'a ki hamd ancak kendisine mahsustur.

Allah'ım! Bizi dünyadan ancak imanlı olarak ve kelime-i şehadet getirerek çıkar.

Bismillahirrahmânirrahim

Zünnûn'u (Balığın yuttuğu Yûnus'u) da hatırla ki, O, öfkeli bir halde kavmini bırakıp gitmişti; bizim de kendisini bu yüzden asla sıkıntıya sokmayacağımızı sanmıştı. Sonra karanlıklar içinde kaldığında şöyle niyaz etti: (4) "Senden başka İlâh yoktur. Sen yücesin Sübhansın; her türlü kusur ve noksandan münezzehsin. Ben ise gerçekten zâlimlerden oldum." (Enbiyâ Suresi, 87)